Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 267 688 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Oda do Księżyca

czwartek, 03 września 2009 16:08
Księżycu, stary druhu jasny i promienny,
O książę, słońce nocy w niebie od snów ciemnym,
Ty, ogarku płonący na gromnicy świata!
Twego chłodu i blasku milcząca poświata
Jest jak wino dla świętych - widok warty grzechu.
Żebrakom, królom, wszystkim jak pod jedną strzechą
Świecisz blaskiem złowróżbnym lub miłości nocnych.
Kto zrozumie cię w pełni, kochanku przewrotny?
W nowiu jesteś umarłym na krzyżu mesjaszem,
Za którym tęsknią wierni z lamentem i płaczem.
Pełnia to zmartwychwstanie twoje raz w miesiącu.
Gdyby Chrystus był tobą, wszystkich świata końców
Byłoby chyba więcej niż świętych na niebie.
Chryste sercu najmilszy, tak proszę dziś Ciebie:
Nie śpiesz się jeszcze z przyjściem w chwale swym powtórnym
I pozwól się miesiącem cieszyć w czas bezchmurny!

oceń
0
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

środa, 20 września 2017

Czasowskazywacz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
282930    

O moim bloogu

Niektórym trudno się uzewnętrznić i ujawnić jako artysta. Ja się odważyłem, i chyba nie żałuję, bo w poezji wiersz jest tylko dodatkiem do aktu twórczego. Tak na prawdę liczy się to, żeby dobrze zgłęb...

więcej...

Niektórym trudno się uzewnętrznić i ujawnić jako artysta. Ja się odważyłem, i chyba nie żałuję, bo w poezji wiersz jest tylko dodatkiem do aktu twórczego. Tak na prawdę liczy się to, żeby dobrze zgłębić podane zagadnienie i dobrze ułożyć sobie te myśli w głowie, tak, żeby móc w środku nocy zbudzić się, wyłożyć referat, odpytać z treści i pójść spać. Każdy, kto choć trochę zastanawia się nad swoim życiem i w jakiś sposób wyjawia swoje myśli na światło dzienne, jest artystą pełną gębą.

schowaj...

Autoportret

Ukryte w burzy włosów
Nieopierzone pisklę
W nocy polarnej pewnie
Promienie słońca ściska
Ciemności rozświetlając
Szmaragdowym płomieniem
Oczy jego - ognisko
Tym rzucające cienie
Którzy ludźmi zostali
Jedynie na papierze
Zapytani o miłość
Mówią krótko - nie wierzę
Z rysopisu nie widać
Żeby za szczęściem gonił
Według nauki Tego
Co miał ciernie na skroni
W sprzeczności ideałów
Romantyk - altruista
Zakompleksiony karzeł
Bezczelny optymista
Ciepłych spojrzeń tropiciel
Błądzi o białej lasce
Życie skończy z uśmiechem
Nie błagając o łaskę

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl